چند سالی است روز سوم فروردین به همت اهالی خوش ذوق و با هدف صله رحم عمومی، شادی و ایجاد انگیزه جهت توسعه و عمران روستا بنام روز ملی فکچال نامگذاری شده است، دلیل نامگذاری این روز این بوده چون اکثر اهالی ساکن جای جای ایران به فکچال می آیند و پس از دید و بازدید دو روزه و قبل از اتمام تعطیلات فرصتی مغتنم است تا همدیگر را ببینند، روستا را نظافت کنند، قبور درگذشتگان و شهدا را غبار روبی کرده و زیارت اهل قبور بنمایند، سنتهای تاریخی خود را احیاء نموده و با بازیهای قدیمی خود نظیر: چلیکا، اغوزکا، قاطر چیکا، چش دارکا، شورده بورده و شاه وزیر کا و... یاد کودکی شیرین خود بیفتند، نوروز خوانی را در روستا دیده و در جشنواره های غذاها و نان محلی دلی از عزا در آورده و از مادران روستایی بخاطر پخت پنیره نون، کلیچه نون، کماج، کله کلوا، پهن کلوا، لوه نون، ساج سری نون، نون برنجی و فتیره نون و... تقدیر کنند.

عهد همیشگی اهالی در این روز اینست: جز از فرهنگ، هنر و ادب، جشن و شادی، دوستی و مهربانی و آبادانی بیشتر روستا حرف دیگری به میان نیاید.